ΕιρΑθ259/2004 Ταξιδιωτικά Γραφεία – Ακύρωση Ταξιδιού – Ανωτέρα Βία

ΕιρΑθ259/2004 Ταξιδιωτικά Γραφεία – Ακύρωση Ταξιδιού – Ανωτέρα Βία

Ταξιδιωτικά Γραφεία – Ακύρωση Ταξιδιού – Ανωτέρα Βία

Απόφαση δημοσιευμένη στη Νομική Βιβλιοθήκη Qualex

259/2004 ΕιρΑθ Ταξιδιωτικά Γραφεία – Ακύρωση Ταξιδιού – Ανωτέρα Βία

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 259/2004 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Τσαμούρη Ελένη, την οποίαν όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την παρουσία της Γραμματέως Μεντή Δέσποινας.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6-11-2003, για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ:Των εναγόντων 1) …, κατοίκου …, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Στέλλα Λυγιδάκη – Αποστολάκη και 2) … σύζ. …, το γένος …, κατοίκου ως άνω, η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως.Της εναγομένης Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «… Α.Ε.”, με έδρα στην …, που εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καμενόπουλο.

Οι ενάγοντες με την από 2-9-2002 αγωγή τους διαδικασίας μικροδιαφορών, που κατατέθηκε με αύξοντα αριθμό …/13-9-2003, ζήτησαν όσα αναφέρονται σ’ αυτή. Για την προκειμένη συζήτηση της αγωγής και μετά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου εκθέματος το δικαστήριο αφού:

Άκουσε όσα περιέχονται στα πρακτικά. Μελέτησε τη δικογραφία. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι ενάγοντες εκθέτουν ότι συμφώνησαν με την εναγόμενη να λάβουν μέρος σε, οργανωμένη από την τελευταία, εκδρομή 15 ημερών στην Κίνα, Ιαπωνία, Χονγκ – Κονγκ με ημερομηνία αναχώρησης την 5-8- 2001 με τίμημα 920.000 δρχ. το άτομο, κατέβαλε δε ο καθένας από αυτούς την 4-7-2001 150.000 δρχ. ως προκαταβολή. Ότι την 21-7-2001 συνέβη σοβαρό τροχαίο ατύχημα στο γιο τους …, ο οποίος παρέμεινε νοσηλευόμενος στην «Κεντρική Κλινική Αθηνών» επί δύο μήνες και, ένεκα τούτου, ήταν αδύνατο να λάβουν μέρος στην εκδρομή, ενημέρωσαν δε σχετικά την εναγομένη γραπτώς την 23-7-2001. Εκθέτουν ακόμα ότι η εναγομένη αρνείται να τους επιστρέψει τη δοθείσα προκαταβολή, επικαλούμενη τους Γ.Ο.Σ., οι οποίοι είναι άκυροι και δεν περιήλθαν σε γνώση τους, όπως αναλυτικά αναφέρεται στην αγωγή.

Ζητούν να υποχρεωθεί η εναγομένη να επιστρέψει στον καθένα τη δοθείσα προκαταβολή των 150.000 δρχ. με το νόμιμο τόκο από 4-7-2001, άλλως από της επιδόσεως της αγωγής με απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη τους σε βάρος της εναγόμενης.

Η αγωγή αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται στο δικαστήριο αυτό (άρθρα 466 §1 και 25 §2 Κ.Πολ.Δ.) κατά τις ειδικές διατάξεις των άρθρων 467-472 Κ.Πολ.Δ. περί μικροδιαφορών και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 904 επ του ΑΚ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Ν. 2251/94 «περί προστασίας των καταναλωτών”, 336 του ΑΚ και 176 Κ.Πολ.Δ., εκτός από το αίτημα κηρύξεως της παρούσας προσωρινά εκτελεστής, το οποίο είναι χωρίς αντικείμενο, διότι η απόφαση, μη υποκείμενη σε έφεση (άρθρ. 512 Κ.Πολ.Δ.) είναι αμέσως εκτελεστή. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι καταβλήθηκε το ανάλογο δικαστικό ένσημο με τα υπέρ του ΤΝ και ΤΠΔΑ ποσοστά (βλ. τα … και … αγωγόσημα).

Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, ενός από κάθε πλευρά, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο και από τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Η εναγόμενη, η οποία διατηρεί τουριστικό γραφείο, διοργάνωσε εκδρομή 15 ημερών με 12 διανυκτερεύσεις με ημέρα αναχώρησης την 5-8-2001 για Κίνα, Ιαπωνία, Χονγκ – Κονγκ.

Οι ενάγοντες, ενδιαφερόμενοι να λάβουν μέρος στην εν λόγω εκδρομή, ήλθαν περί τα τέλη Ιουνίου 2001 σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους υπαλλήλους της εναγομένης, προκειμένου να ενημερωθούν για το πρόγραμμα.

Την 3-7-2001 η εναγόμενη τους απέστειλε με FAX το ενδεικτικό πρόγραμμα, στο οποίο αναφερόταν το τίμημα 920.000 δρχ. ανά άτομο (βλ. το από 3-7-2001 FAX που προσκομίζουν και επικαλούνται οι ενάγοντες). Στην εκδρομή αυτή θα συμμετείχαν και τα φιλικά προς τους ενάγοντες ζευγάρια …, … και … και ….

Την 4-7-2001 ο … δήλωσε συμμετοχή στην παραπάνω εκδρομή και για λογαριασμό των εναγόντων υπέγραψε στο σχετικό δελτίο εγγραφής και παρέλαβε τα σχετικά έντυπά και κείμενα, όπου ήσαν καταχωρημένοι οι γενικοί όροι συμμετοχής (Γ.Ο.Σ.) στην εκδρομή, με την υποχρέωση να ενημερώσει τους ενάγοντες σχετικά (βλ. το από 4-7-2001 δελτίο εγγραφής και έντυπα 72 και 38 σελίδων, που επικαλείται η εναγομένη). Την ίδια ημέρα (4-7-2001) οι ενάγοντες κατέβαλαν για λογαριασμό της εναγομένης μέσω της … 300.000 δρχ. (150.000 δρχ. ο καθένας) ως προκαταβολή, γεγονός που δεν αμφισβητείται από την εναγομένη.

Την 21-7-2001 ο γιος των εναγόντων … υπέστη σοβαρό τροχαίο ατύχημα και νοσηλεύτηκε στην «Κεντρική Κλινική Αθηνών» μέχρι την 7-7-2001 (βλ. την από 13-9-2001 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού …, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι ενάγοντες). Ένεκα του γεγονότος αυτού, οι ενάγοντες δεν ήταν δυνατό να λάβουν μέρος στην εκδρομή, ενημέρωσαν δε σχετικά την εναγομένη την 23-7-2001 (βλ. το από 23-7-2001 FAX, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι ενάγοντες).

Στην εκδρομή έλαβαν μέρος τελικά 12 άτομα αντί του ελάχιστου, προκειμένου να συμπληρωθεί γκρουπ, αριθμού των 15 ατόμων συν ένας αρχηγός, δηλαδή 12+1, διότι, ένεκα της υπαναχώρησης των εναγόντων, υπαναχώρησε και το ζεύγος … (βλ. κατάθεση μάρτυρος εναγομένης στα ταυτάριθμα πρακτικά).

Η εναγομένη αρνείται να επιστρέψει στους ενάγοντες τη δοθείσα προκαταβολή των 300.000 δρχ., ισχυριζόμενη ότι οι ενάγοντες ακύρωσαν το ταξίδι 2 ημέρες πριν από την αναχώρηση του γκρουπ, ότι δεν έγινε έγκυρη (γραπτή) ακύρωση και ότι σε κάθε περίπτωση ακύρωσης δικαιούται να λάβει ακυρωτικά, τα οποία ισούνται με το 75% της συνολικής αξίας της εκδρομής, δηλαδή 968.000 x 75% x 2=1.·453.200 δρχ., και επικουρικά δεκτού γενομένου του ισχυρισμού των εναγόντων ότι ακύρωσαν το ταξίδι 14 ημέρες πριν από την αναχώρηση, με το 50% δηλαδή 968.800 δρχ. (968.800 x 50% x 2). Ισχυρίζεται ακόμα η εναγομένη ότι τα εν λόγω ακυρωτικά είτε αφορούσαν προκαταβολές εκ μέρους της σε εμπλεκόμενους φορείς (αεροπορικές εταιρείες, ξενοδοχεία, πράκτορες κλπ.), οι οποίοι δεν επιστρέφουν τα εισπραχθέντα σε περίπτωση ακύρωσης του ταξιδιού είτε η ίδια οφείλει ακυρωτικά στους παραπάνω φορείς, υφιστάμενη με τον τρόπο αυτό οικονομική ζημιά.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 §7 περ. ΙΘ του Ν. 2251/94 «περί προστασίας των καταναλωτών”, σε κάθε περίπτωση καταχρηστικοί είναι ιδίως οι όροι που αποκλείουν ή περιορίζουν τη νόμιμη ευχέρεια του καταναλωτή να μην εκτελέσει τη σύμβαση. Ως μη εκτέλεση κατά την άνω διάταξη του εδ. ΙΘ πρέπει να νοηθεί κάθε περίπτωση κατά την οποία ο καταναλωτής προσωρινά ή οριστικά αρνείται νομίμως την εκτέλεση της συμβάσεως. Πρόκειται ειδικότερα για την υποχρέωση εκτέλεσης της σύμβασης, εφόσον η μη εκτέλεση οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη (άρθρ. 336 ΑΚ) (βλ. Γενικοί Όροι Συναλλαγών, Γ. Μεντή, σελ. 124, 128 και 129).

Επιπλέον, σύμφωνα με το εδ. λ’ του άρθρου 2 παρ. 7 του ίδιου νόμου, καταχρηστικοί είναι οι Γ.Ο.Σ. που επιβάλλουν στον καταναλωτή, σε περίπτωση μη εκτέλεσης της παροχής του, υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση και εφόσον ο καταναλωτής διατηρεί το δικαίωμα ανταποδείξεως ότι δεν επήλθε ζημιά ή ότι η ζημιά είναι χαμηλότερη από την ορισθείσα (βλ. Γεν. Όροι Συναλ., Γ. Μεντή, σελ. 140-142).

Ο πιο πάνω ισχυρισμός της εναγομένης, όσον αφορά στις επικαλούμενες προκαταβολές στους εμπλεκόμενους φορείς, είναι αόριστος (άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ.), διότι δεν προσδιορίζονται οι φορείς (ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, κλπ.) ούτε τα ποσά που κατέβαλε σ’ αυτούς για λογαριασμό των εναγόντων. Είναι όμως και ουσιαστικά αβάσιμος στο σύνολό του, διότι, όπως προαναφέρεται, έγινε έγκυρη (γραπτή) γνωστοποίηση εκ μέρους των εναγόντων της μη συμμετοχής τους στην εκδρομή την 23-7-2001.

Περαιτέρω, δεν αποδεικνύεται από κανένα αποδεικτικό μέσον:

Α) Πότε δήλωσαν συμμετοχή στην εκδρομή και κατέβαλαν προκαταβολή τα 12 άτομα που τελικώς έλαβαν μέρος σ’ αυτήν (πλην του ζεύγους …), δηλαδή πριν ή μετά την 23- 7-2001.

Β) Αν η εναγομένη κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για λογαριασμό των εναγόντων σε οποιοδήποτε φορέα (ξενοδοχείο, αεροπορική εταιρεία, κλπ.).

Γ) Αν υποχρεώθηκε να καταβάλει ακυρωτικά στους ανωτέρω φορείς και πόσα, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίζει και επικαλείται η εναγομένη, προέβη σε πληρωμές στα ξενοδοχεία μετά την 5- 8-2001 για λογαριασμό των 12+1 ατόμων. Επιπλέον, όσον αφορά στα πιο πάνω, ούτε η μάρτυρας της εναγομένης κατέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα αν η εναγομένη κατέβαλε κάποια ποσά και ποια για λογαριασμό των εναγόντων στους προαναφερόμενους φορείς (βλ. κατάθεση μάρτυρος εναγομένης στα ταυτάριθμα πρακτικά).Συνεπώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ο όρος περί ακυρωτικών, με τον οποίο δεν παρέχεται ευχέρεια στους ενάγοντες καταναλωτές μη εκτέλεσης της σύμβασης για γεγονός για το οποίο δεν υπέχουν ευθύνη, είναι καταχρηστικός, η δοθείσα δε από τους ενάγοντες προκαταβολή των 300.000 δρχ. αδικαιολόγητα παρακρατείται ως ακυρωτικά από την εναγομένη για αιτία που δεν ακολούθησε, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι η εναγομένη υπέστη ζημιά.

Σύμφωνα λοιπόν με τις παραπάνω σκέψεις η αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον καθένα ενάγοντα 440,21 € (150.000 δρχ.) με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εναγομένης (άρθρο 176 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων. Δέχεται την αγωγή. Υποχρεώνει την εναγόμενη να καταβάλει στον καθένα ενάγοντα τετρακόσια σαράντα ευρώ και είκοσι ένα λεπτά (440,21 €), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.Επιβάλλει σε βάρος της εναγομένης τη δικαστική δαπάνη των εναγόντων, την οποία ορίζει σε ογδόντα (80) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του.

Αθήνα 30 Ιανουάριου 2004

Η Ειρηνοδίκης – Η Γραμματέας